زوزههایی از سر دلتنگی

میدونم تو هم هنوز مثل من اینجا رو یادت نرفته و بهش سر زدی، نمیدونم وقتی بهش سر میزنی بازم میشینی از اول پستاشو میخونی یا نه ولی این بلا چن بار سر من اومده. دو سه باری اومدم آپ کنم ولی باز نشستم از اول خوندم و بعد هجوم خاطرات و لحظهها و روزها و سالها و این دل تنگ لعنتی که خودش بهم میگفت باید بنویسی، انقدر فشرده میشد که نمیذاشت بنویسم.

بوقی میدونی از وقتی رفتی نارگیل، این دل صابمرده چقدر بیقراری میکنه، انگار که خودشم کوله بارشو زده سر یه تیکه چوب و رفته نارگیل از اول تحصیل علم و دانش! از اون داداش معتادت هم که بخاری بلند نمیشه یه خبر درست حسابی ازت بگیریم. میشینیم هی فکر و خیال میکنیم.. هی انتظار میکشیم... هی میگیم عب نداره ما صبوریم.

از کجا برات تعریف کنم؟ خیلی اتفاقا افتاده تو این مدت بوقی! زنگ انشا بدون جیغهای تو سوت و کوره، عمو لارتنت هم حال تدریس نداره حتی! خانجونت دوباره واستاده سر ایستگاه کینگزکراس هر مشنگی رو نمیذاره به همین راحتی سوار قطار بشه! جدیدا شده کارم بیل زدن تو قبرستون، اونم مفت و مجانی!باورت میشه؟ همه هیکلم خاکی شده و بو جنازه گرفته!

میدونی،قراره دوباره کوئیدیچ بازی کنم ولی هر طوری فکرشو میکنم میبینم ریشسفیدانی که تو جستجوگرش نباشی رو نمیخوام. قراره برم مهمون یه تیم جدید بشم با دوستای قدیمی. فکر کنم خوش بگذره هر چند یه چیزی کمه... خودت میدونی چی! همونی که هر جا میرم دنبالش میگردم، میگم یه گوشه قایم شده الانه که بپره بیرون یه جیغ بزنه و یویوش رو بکوبه تو سرم و یاداوری کنی که دمم رو تو شلوارم قایم کنم تا آبروش نرفته.

راستی! پروف دیروز برگشت!! انقد از ذوق زوزه کشیدم که نگو... خلاصه نشستم تو آشپزخونه منتظرت! میدونی آشپزخونه رو دوست ندارم ولی تو بیا.. تو باش... آشپزخونه هم رنگ و بوی تازهای میگیره.

منتظرتم،

توله گرگ زشت... تدی

پ.ن.۱. نارگیل هر چقدرم نزدیک به دنیای آدم بزرگا باشه من میدونم که تو فقط بینشون صبوری میکنی و توی دلت به خودشون و دنیای مسخرهشون میخندی... تو همیشه جیمز کوچولوی جیغ جیغوی منی..نهاد و گوهر را چشم سر نمیبیند.

پ.ن.۲. میدونی که عاشق ماهم ولی ستارهها همیشه منو به خنده میندازن!

پ.ن.۳. این شکلکهای بلاگفا کجان؟